24 Nisan 2012 Salı

İçinde hiçbir şeyin durağan olmadığı bir hayat yaşıyoruz. Çocuk bahçesinde dadısını yitirmiş bir çocuk gibiyiz. Sağda çocuklar evcilik oynarlar, eğlenirler; onlarla ilgisi yoktur çocuğun. Solda çocuklar körebe oynarlar, eğlenirler; onlarla da ilgisi yoktur çocuğun. Ağaçlıkta gün kararmıştır, yitik çocuk geri dönme güveni bulamaz kendinde, bekçiye sormayı da beceremez; durur bakar ötekilere. Korkusu, kuşkusu, berikilerin oyunları kafasının içinde durmadan kovalar durur birbirini.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder