14 Haziran 2012 Perşembe

Ses.

Yazamamak beni boğuyor. Yazamıyorum. Çünkü dikkatimi dağıtan milyonlarca şey var. Odaklanamıyorum, beynimin küçük kapılarını her biri ayrı ayrı çarpıyor. Sonuç olarak rahatsız edici sesler kalıyor bana. Kalkıyorum, yüzümdeki yastık izlerine bağlaniyorum. Yatıyorum kafamı koyduğum yerden başlayan kabuslarıma isyan ediyorum.

Anlaşılmak gibi bir kaygısı olmayıp kendini anlatmaya çalışmaktan ötürü sitemkar olan "ben" e iki çift lafım var. İnsanlar seni bu kadar yormamalı. Görmediklerinden olmamalı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder