2 Şubat 2014 Pazar

Tüneldeki Ben.

"İnsanlara hiç bir şey çok değildir."

Sait Faik ne doğru ne de güzel demiş. Hiçbirimize varolanlarla birlikte var olmayanlar çok değil. Hep fazlasını alabilecek, kullanabilecek hatta saklayabilecek kapasitemiz var.

Yalnızlıktan bahsetmek istiyorum.Yalnızlık yalın kelimesinden türemiştir. Yalınız sonraları değişerek bu hale gelerek, yalın ve de yalnız farklı anlamlara bürünmüş. Yalın sade demek ancak bana göre yalın sakinlik, huzur gibi şeyleri çağrıştıran bir anlama sahip olmalı.

“Ama her şey yalnızlık içinde büyüdü. Büyüdü. İnsan sevgisi zaman zaman yalnızlığımızın boyutlarını aştı, zaman zaman da insanlar yalnızlığımızı birbaşınalığımızdan daha derin, daha dayanılmaz boyutlara iteledi. O zaman kentin denizlerini izledik. Dalgaların köpüklerinin sonsuzluğu anımsattığı bir zaman ışığında. Kuzey rüzgarının mavi-yeşile bürüdüğü suların yüzeyinde. O kentte kimse mutlu olmadı, ama kimse de mutsuz değildi. Çünkü kimse inanmaz mutluluğa.”


Tezer Özlü ne de güzel demiş di mi yalnızlığı. Aslında bahsettiklerim çok kopuk çünkü birleştirmek istemiyorum, birleştirdikçe kabul görüyorlar aklımda. Şimdilik diyeceğim bu.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder